Spijtig genoeg moet ik als (pers)fotograaf in bijberoep soms wel eens wat opdrachten laten voorbijgaan. Nog spijtiger is het als de opdrachtgever je voor een eerste maal belt en je de opdracht niet kan doen. Daarnet kreeg ik telefoon van een Nederlandse krantenredactie om in de namiddag een opdrachtje te doen in het Concertgebouw hier in Brugge. Jammer genoeg ben ik op het uur dat de krant had afgesproken met de artieste aan het werk in Roeselare. De man aan de andere kant van de lijn had wel begrip voor mijn werksituatie, maar de kans dat hij mij nog eens zal bellen voor een opdracht is wel heel klein zeker? Ik heb de man in kwestie toch kunnen doorverwijzen naar één van m’n beroepscollega’s hier in Brugge…
Spijtig
Dat weet je natuurlijk nooit. Toen HLN mij de eerste vijf keer belde kon ik niet. Ik dacht ook al dat alle kansen verkeken waren. Echter enkele volgende opdrachten kon ik dan wel doen en nu maar hopen dat ik we elkaar vaker kunnen helpen. Freelancen blijft natuurlijk moeilijk te combineren met een fulltime job.
De collega naar wie ik de krant heb doorverwezen was content. Zelfs de opdrachtgever was heel tevreden met de foto’s… Soms is er nog wel een beetje collegialiteit tussen de persfotografen.
Mooi gebaar van je. Mocht ik ooit iets binnenkrijgen voor de regio Brugge en ik kan zelf niet kan je er van op aan dat ik je contacteer.
door Tom
3 reacties