Begin april een doodgewone dag op de redactie…
Redactie: Tom, op dinsdag 14 april vertrekt de Joepie in Brugge… Kan je er langsgaan voor een een foto en 1500 tekens?
Tom: ja tuurlijk, als oud-KSA’er en Joepie veteraan wil ‘k ze zeker gaan uitwuiven. Maar wat voor foto wil je?
Redactie: Euhm… doe maar de ganse vertrekkende groep, we kunnen dan de foto in Krant van West-Vlaanderen geven natuurlijk. Op 5 kolommen, zie je dat zitten?
Tom: (doet een poging om even te cijferen hoeveel mensen er dan op foto staan). Natuurlijk jullie geven de opdracht en ik zie een uitdaging!
Een weekje later …
Het persbericht van KSJ-KSA-VKSJ valt in de virtuele brievenbus. West-Vlaanderen is koploper qua deelnemers: er vertrekken zo’n 1100 jongelingen op vierdaagse wandeltocht aan de Katelijneparking… Als fotograaf slik je even en ga je op zoek naar een oplossing om de opdracht van de redactie uit te voeren. Een sleutelelement bij zo’n gigantische groepsfoto’s is het standpunt. Hoe hoger, hoe beter het overzicht over de groep en hoe meer ‘kopkes’ er herkenbaar zijn. De locatie kennende zijn er geen ramen om uit te hangen. Ook de hoge Katelijnebrug was geen optie wegens het groen op de berm. Er bleven niet veel opties over om het standpunt te verhogen. Een ladder die hoog genoeg is kan niet in mijn wagen dus koos ik om zelf op de grond te staan… maar enkel de camera in de hoogte te zetten. Met mijn monopod en de camera op timer en wat goed mikken moest het lukken… 1100 jonge gasten.
De vertrekdag om 8u ‘s morgens…
Al die jongens ens meisjes worden verdeeld in 4 groepen. Ondertussen blijkt dat het – ondanks de eerder gemaakte afspraken- niet meer mogelijk is om alle vier de groepen samen te krijgen. Dan maar plan B en verzamelen we één groep (toch nog goed voor om en bij de 300 deelnemers). Snel nog even kijken waar ik iedereen kan zetten en iedereen wat proberen delegeren (foto hierboven).
Uiteindelijk staat iedereen klaar. Maar kijken ze wat vreemd naar een fotograaf die een “stok” in de lucht steekt met daarop een camera. In de achtergrond hoor ‘k iemand roepen naar z’n buurman: “ei kerl tjeckt da de è ki zeg”. Naast het goed mikken is een andere moeilijkheid de 10 seconden wachttijd tot de zelfontspanner werkt… Twee pogingen en ik was tevreden. Leuk detail is dat op de achtergond nog de andere groepen zichtbaar zijn en ook de bussen waarmee ze zijn vertrokken naar de startplaats.
Het was de eerste maal dat ik deze techniek heb gebruikt voor een groepsfoto… maar zeker niet de laatste keer. Alleen zou ik mijn bloglezers willen vragen of er nog andere opties zijn om de camera vanop een monopod aan te sturen? Met de zelfonstpanner verlies je veel tijd… en de geportreteerden hun aandacht! Graag jullie antwoorden hieronder…
door Tom
10 reacties