Paul Ducheyne (23 mei 1925 – 20 januari 2011). In april 2009 werd ik samen met onze redacteur verwacht in het huis van Paul Ducheyne, ere-voorzitter van Cercle Brugge, voor een dubbelinterview met huidig voorzitter Frans Schotte. Het werd een fijne ontmoeting (mét champagne). Terwijl ik mijn materiaal installeerde vroeg hij al waar hij zou moeten staan. “En zal die foto wel goed zijn?”  Hij mocht er toen wel 84 zijn, hij droeg zijn leeftijd met fierheid. Samen met Schotte duurde het interview een uur, daarna ging meester Paul nog anderhalfuur verder over zijn leven en passies. Ik ben blijven fotograferen en vooral luisteren naar de boeiende babbel over het besturen van een voetbalploeg, toen en nu. Na publicatie van het verhaal belde hij de redactie om te zeggen dat het goed was. En ook de foto’s moesten we hem opsturen… die waren ook goed.  Een fijne ontmoeting en herinnering.

Bijna twee jaar na die bewuste donderdagmiddag brengen de foto’s in het Brugsch Handelsblad een passend eerbetoon aan meester of voorzitter Paul zoals velen hem kenden.

Brugge maakt zich weer op voor dé derby van komende zondag. Ook bij het Brugsch Handelsblad halen we alles uit de kast om deze clash der Brugse titanen aan te kondigen. Zo kan je komende vrijdag 8 uitneembare pagina’s vinden in de krant. Eén van de interviews is met senator annex Cercle woordvoerder Pol Van Den Driessche. Het werd een ludiek en verbaal steekspel met zijn oudere broer die fanatiek Club Brugge supporter is. Ik ben begonnen met een ietwat ludieke fotoshoot (Maar daarover meer na publicatie). Maar omdat ik pas een uur later een volgende opdracht had ben ik ook blijven fotograferen tijdens het interview… en dat leverde naast een heleboel plezier ook de bovenstaande fotoreeks op: 12 gezichten van een senator.

Ondertussen ben ik ook nog een interview aan het uitwerken voor de Krant van West-Vlaanderen van twee mannen die de wereld rond willen in een ULM. Normaal ook volgende week te lezen, als ik nog die 6000 tekens uit m’n pen krijg.

Eerste probleem… het weer. Ik had Tom, Matthias en Thomas gevraagd om wat ‘allaam’ mee te brengen, dus mee poseren in regen en wind zagen zowel zei als ik niet zitten. Dan maar het concertgebouw binnengelopen om Brugge te illustreren. Na wat aandringen bij de verantwoordelijke van de ingangscontrole mochten we toch in het concertgebouw zelf binnen. Mijn voorstel was om niet te ver van de controle te werken. Maar de dame had een beter idee: de kamermuziekzaal. De zaal had ‘k al genoeg gezien op tv en ik was er al één keer zelf voor een persconferentie. Dan maar direct ja gezegd, want als je ergens een “decor” zoekt die het Concertgebouw typeert is het wel die zaal.

Voor de foto zelf waren we in een kleine 20 minuutjes klaar. De drie bloggers hadden er precies wat anders bij voorgesteld om zelf eens voor de lens te staan. Maar omdat ze zelf drie fotografen zijn waren ze wel hun ogen aan het uitkijken hoe ik zoiets aanpak. Ik had m’n refelectiescherm meegebracht om het indirect flitslicht te richten. Maar natuurlijk zie je dan niet veel meer van de achtergrond. Daarom ook nog eens geflitst achter mij zodat de kamermuziekzaal zelf ook nog eens in de kijker werd gezet. Ook het regisseren van een foto vonden ze boeiend… maar het is wel dé vereiste om een portret publiceerbaar te maken voor de krant. De resultaten zijn te zien op flickr. Alledrie de foto’s werden naar de redactie gestuurd… maar ik verwacht dat het toch deze zal worden:

Voor het interview zelf zijn we naar hotel-restaurant ‘t Putje getrokken recht tevenover het Concertgebouw. Het werd een leuke babbel over hun project en hoe het tot stand is gekomen. Maar ook in omgekeerde richting werden er wat vragen afgevuurd. Dat vuur kan je trouwens ook letterlijk nemen… lees er maar eens de blog van Thomas op na. Het resultaat is binnenkort te lezen en te bekijken in het Brugsch Handelsblad… op voorwaarde dat ik nu wel eens begin met het uittypen van het interview.